Μπορεί οι πρώτες εκατό ημέρες του Τραμπ στην εξουσία να συνοδεύονται από ειδήσεις που προκαλούν ανησυχία — από την οικονομία και την εξωτερική πολιτική μέχρι τα ανθρώπινα δικαιώματα — ωστόσο, μέσα σε όλη αυτή τη σκοτεινή συγκυρία, υπάρχει και μία ευχάριστη είδηση που σχετίζεται με τον «νέο σερίφη»: τα αποτελέσματα του διεθνούς διαγωνισμού σκίτσου με θέμα «It’s a Trump World» που διοργάνωσε η Ένωση Τύπου της Οτάβας World Press Freedom Canada.
Το σκίτσο μου κέρδισε το δεύτερο βραβείο και νιώθω πραγματικά χαρούμενος!
Ο ανταγωνισμός υπήρξε μεγάλος, με χιλιάδες συμμετοχές από γελοιογράφους από όλο τον κόσμο — γεγονός που προσδίδει ακόμη μεγαλύτερη αξία σε αυτή τη διάκριση.
Το πρώτο βραβείο κέρδισε ο Βέλγος σκιτσογράφο Constantin Sunnerberg( Cost ), ενώ το τρίτο ο Τούρκος Hicabi Demirci.
Θυμάσαι στο σχολείο εκείνον τον απροσάρμοστο συμμαθητή που πήγαινε πίσω από κάποιο παιδί και του κατέβαζε τα «βρακιά»; Θυμάσαι τι «καλαμπούρι» γινόταν μετά; Μπορεί, βέβαια, το παιδί, του οποίου τον κ@λο είχε δει όλο το σχολείο, να ένιωθε χάλια και να ήθελε να εξαφανιστεί, αλλά ο μικρός τραμπούκος είχε κάνει την πλάκα του, και γελούσαν όλοι. Ήταν αστείο αυτό που συνέβαινε; Ήταν σάτιρα; Ήταν χιούμορ; Όχι! Αλλά γιατί γελούσε ο κόσμος; Επειδή το απρόσμενο, το ξαφνικό, η απότομη αλλαγή μιας κατάστασης μπορεί να προκαλέσει γέλιο. Κατάλαβες τώρα τι είναι το «Σεφερλίδικο αστείο»; Καμία έμπνευση, καμία υποβόσκουσα αλληλουχία που να οδηγεί στην κορύφωση του αστείου. Ρηχό, απλοϊκό, εύπεπτο «χιούμορ»…
Στη μέση της θάλασσας, ο φάρος υψώνεται περήφανος, φωτίζοντας τον δρόμο στα κύματα που χορεύουν ασταμάτητα. Ένα χάρτινο καραβάκι πλέει απαλά πάνω στην αφρισμένη επιφάνεια, σαν όνειρο που ταξιδεύει ανάμεσα σε αβεβαιότητες και ελπίδες. Κάθε κύμα, ένας ψίθυρος, κάθε φως, μια υπόσχεση. Και κάπου εκεί, ανάμεσα στο αέναο ταξίδι και το φως που δεν σβήνει ποτέ, αναζητούμε την αλήθεια μας.
Georgopalis Dimitris 